મુક્તકો - ગની દહીંવાલા
August 17, 2006

મૂકી છે પીઠ પાછળ સૂરજે પોતાની દુનિયાને
હું બેઠો છું નદીકાંઠે લઇ ખોળામાં સંધ્યાને
હવે મોડા પડો તો પૂછજો બાળકને સરનામું
કદાચિત ઓળખે એનાં રહસ્યો આ સમસ્યા ને
–
ચાહું છું કોઇમાં વિશ્વાસ મૂકી દઉં આજે
જિંદગી કોઇનો એ રીતે સહારો લઇ લે
જે રીતે આવીને ઠલવાય હજારો મોજાં
જેમ સાગરનો બધો ભાર કિનારો લઇ લે
–
ચાહું છું એટલું રંગીન જીવન થઇ જાયે
વેદીઆ મારી તબિયતને ‘ગુલાબી’ કહી દે
જે રીતે રાહમાં ભૂખ્યાને લથડતો જોઇ
સજ્જનો નાક ચઢાવીને ‘શરાબી’ કહી દે
–
મિત્ર! આ મારી તરફ જોઇને હસતાં પુષ્પો
મારા ભૂતકાળના રંગીન પ્રસંગો તો નથી
કૈંક કરમાઇને ક્યારીમાં પડ્યા છે એમાં
જોઇ લેવા દે મને મારા ઉમંગો તો નથી?
–
એ રીતે તારા ભરોસે હું જીવું છું જીવન
જાણે પડતો કોઇ આધારને પકડી લે છે
દિલને દઇ જાય છે એ રીતે તું રંગીન ફરેબ
જાણે બાળક કોઇ અંગારને પકડી લે છે
–
સફરમાં કેટલા દિવસો વીતાવ્યા કેટલી રાતો
વિપદની કેવડી વણઝાર કે છેડો ન દેખાતો
કદી આ કાળ કેરી મંજરીના તાલમાં વાગી
પરંતુ સર્વ સંજોગોમાં વણઝારો રહ્યો ગાતો
–
Entry Filed under: મુક્તકો. .
5 Comments Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
ઊર્મિસાગર | August 17, 2006 at 11:09 am
ખૂબ જ સુંદર મુક્તકો છે! વાંચવાની મઝા આવી…
“જોઇ લેવા દે મારા મારા ઉમંગો તો નથી?”
આ લીટીમાં કદાચ એક જ વાર ‘મારા’ આવે?!
આભાર જયશ્રી!
2.
Dhaval | August 17, 2006 at 5:23 pm
ગનીચાચાની રચનાઓમાં જે ખરબચડી સચ્ચાઈ અને જીવનની ઊંડી સમજણ દેખાય છે તે થોડા જ લોકોમાં જોવા મળે છે. ગનીચાચાની રુહને આજના દિવસે સલામ !
3.
manvant | August 17, 2006 at 5:55 pm
પરંતુ સર્વ સંજોગોમાં વણઝારો ગાતો રહ્યો !
સરસ રચના કવિ ! આભાર !
4.
વિવેક | August 18, 2006 at 6:13 am
ગની દહીંવાલા જૂજ અનાયાસ કવિઓમાં મોખરાનું સ્થાન ધરાવે છે… સરસ સંકલન… મજા આવી…
5.
વિવેક | August 18, 2006 at 6:21 am
સુરતને બદસૂરત કરી જનાર પૂર અને પૂર પછીની અરાજકતામાં ખોવાઈ જવાના કારણે ઘણા દિવસો પછી આજે બ્લોગ-જગતમાં પગ મૂકું છું તો વર્ષો પછી પોતાના ઘરમાં પ્રવેશતો હોઉં એમ લાગે છે…